تهران 20 /20

 سلام به دوستان خوبم . یکی از وظایف برنامه های تلویزیونی آگاهی بخشی و اطلاع رسانیه که البته به دلیل دانش کمه برنامه سازان این امر به درستی در برنامه ها اجرایی نمیشه و یا کمتر به اون توجه میشه. در چند روز گذشته که هوای تهران حالش خیلی بد بود از بخش های مختلف خبری این موضوع به اطلاع مخاطبان رسید اما هیچ وقت عمق فاجعه به نمایش در  نیومد و این آگاهی بخشی به درستی صورت نگرفت. اما در یکی از برنامه های تهران بیست که مدتیه با اجرای آقای جعفر خسروی به روی آنتن میره این موضوع به شیوه ای دیدنی به مردم گفته شد. این برنامه با اجرای متفاوت آقای خسروی مدتیه که روی آنتن میره و به نظر میاد تونسته مخاطبان بیشتری رو جذب خودش کنه. جالب اینجاست که در یکی از روزهایی که اوج این آلودگی ها بود آقای خسروی به شیوه ای نو روبروی دوربین قرار گرفت. او برنامه رو در حالی شروع کرد که ماسک تنفسی بر صورتش داشت و با ماسک صحبت می کرد و نکات قابل توجهی رو پیرامون آلودگی هوا بیان کرد. این شیوه اجرا واقعا درست ترین نحوه اجرای برنامه در چنین شرایطی بود و باید به این فکر نمره بیست داد. شاید شما بگید ما انسانهای اولیه نیستیم که همه چیز رو به ما نشان بدن تا بفهمیم. این درست اما وظیفه رسانه ملموس جلوه دادن مشکلات و نشان دادن یک راه حل ساده برای اونه که به نظر من برنامه تهران بیست تونست توی اون شرایط به بهترین نحو به اون عمل کنه و برای شاید اولین بار یک برنامه به درستی تونست تا وظیفه خودشو  به صورتی شایسته ایفا کنه.

                                                                                                       س ـ خ

چرا سریالها مخاطب ندارند؟؟؟؟؟؟

سلام به دوستان خوبم.چند وقتی هست که از پخش سریالهای پاییزی سیما میگذره اما وقتی کمی به اطرافت نگاه می کنی می بینی که کسی تمایل به دیدن این سریالها نداره و حتی طرفداران پروپاقرص دیدن سریالها هم مدتهاست براشون این امر علی السویه شده و دیگه اهمیتی نداره و جالبتر اینکه الان هر کسی تو خونه ش یه ماهواره داره و بیننده همیشگی سریالهای اون و علی الخصوص شبکه فارسی۱ هستش.البته من نمی خوام درباره جذابیت سریالهای فارسی۱ بگم اما میخوام از عدم جذابیتهای سریالهای خودمون بگم که باعث واپس زدگی بینندگان شده.در حال حاضر حدود ۸ سریال ایرانی از شبکه های مختلف سیما در حال پخش هست که به حمدلله هیچکدوم از اونها بیننده نداره و کمی با اغماض و اونهم به دلیل داستان مختار ، کمی بینندگان مختارنامه به رغم داستان آشنا و کارگردان نام آشناترش بیشتر از برنامه های دیگه س که متاسفانه این سریال هم تا اینجا نتونسته به نیاز مخاطبانش پاسخ بده و بیان داستان مسلم بن عقیل از همه بدتر عمل کرده اما واقعا مصداق کاچی به از هیچی پیدا کرده. یکی از دلایل عدم تمایل بینندگان به دیدن سریالهای تلویزیونی عدم پرداخت درست داستانها است. متاسفانه کارگردانان ما هر روز بدتر از دیروز عمل می کنند و انگار بینندگان برایشان از کمترین اهمیت برخوردارند. یکی از سریالهایی که در برابر آثار قبلی کارگردانش اصلا خوب عمل نکرده سریال ساختمان ۸۵ هستش که به رغم آثار قبلی کارگردان اصلا خوب نیست و جذابیت نداره. دلیل این عدم جذابیت پرداخت ضعیف موضوع و کند پیش رفتن داستان و همچنین بازیهای ضعیف کار هستش که از کارگردانی مانند فخیم زاده بعید به نظر میاد. متاسفانه این دلایلی که بیان کردم درباره باقی سریالها نیز کم و بیش صدق پیدا می کنه. متاسفانه هزینه هایی که برای تولید این آثار پرداخت میشه بسیار بالاست اما نتیجه ای که از تولید و پخش اونها عاید سازمان میشه دقیقا نتیجه معکوس هستش. اگر بخواهیم که بینندگان را به کارهای تلویزیونی خودمون ترغیب کنیم باید مانند سریالهای خارجی از الگوهای ساده استفاده کنیم. الگوهایی که جواب داده و بهره گیری از اونها باعث میشه تا بینندگان توجه بیشتری رو به سریالهای ایرانی معطوف کنن. متاسفانه سازمان در حال حاضر به دور باطل افتاده و درصدد براومده تا جوابی در برابر سریالهای شبکه خانکی باشه که این امر موفق نبوده و شاهد این مدعا سریال خوش نشین هاست که خواسته تا در برابر قهوه تلخ قد علم کنه اما از ضعفهای جدی در ساختار و محتوا رنج می بره و حتی باعث شده تا دم دستی ترین اصول هم در کار رعایت نشه. به هر حال این امر که شبکه خانگی اقدام به توزیع سریالهایی در حوزه خصوصی کرده بسیار قابل تقدیره چون باعث ایجاد نوعی رقابت در عرصه برنامه سازی میشه اما به نظر میاد سازمان صداوسیما نمی تونه یا نخواسته که از این روند به نحو مطلوب بهره برداری کنه و با اندکی عجله در تولیداتش نتیجه معکوسی را داره پیدا می کنه.

                                                                         س ـ خ